Zastanawiam się, jak to jest z tym sierpniowym koncertem Madonny w Polsce, który już zaczął wzbudzać kontrowersje. Z  tego, co pisze się w mediach, termin wybrany został raczej przypadkowo. Z drugiej strony, Madonna buduje swój sceniczny wizerunek za pomocą skandalu, więc można by było się spodziewać po jej specach od promocji konsultacji z lokalnymi organizatorami i takiego wyboru daty koncertu, aby wywołać jak największy szum medialny. Można by się było spodziewać. Na sto procent nie wiem.

Z kolei do robienia darmowego publicity doskonale nadają się niektórzy polscy katolicy, którzy próbują być bardziej katoliccy niż sam papież i fakt odbywania się koncertu w Święto Wniebowzięcia NMP, jest dla nich istotnym życiowym problemem, z powodu którego należy zorganizować ogólnonarodowy protest. Tak jak wcześniej powodem do protestów było zorganizowanie Selector Festival na krakowskich Błoniach, czy ubiegłoroczna kampania reklamowa pewnej firmy odzieżowej (gdzie dziennikarze specjalizujący się w marketingu wprost pisali, że firma liczyła właśnie na rozgłos wywołany kontrowersjami). Organizacje katolickie już zorganizowały zbieranie podpisów pod kościołami, pewien radny obwołał się rzecznikiem wszystkich oburzonych, niektórzy katoliccy dziennikarze ciskają gromami, a nawet niektórzy biskupi dają na ten temat głos.

Istna zadyma. Paradoksalnie, skorzysta na niej sama wokalistka. Możliwe, że na jej koncert przyjdą osoby, które może nie są jej specjalnymi fanami, ale dadzą w ten sposób wyraz swojej niechęci do “ciemnogrodu” (na zasadzie reaktancji, tak, jak niektórzy głosowali na PO z niechęci do partii braci bliźniaków). Tak jak wcześniej skorzystała pewna firma. Straci natomiast katolicyzm, bo tego rodzaju protesty przyczyniają się tylko i wyłącznie do pogłębiania negatywnego stereotypu katolików, jako zacofanych moherowych babć i moherowych dziadków, co to tylko potrafią widzieć we wszystkim przejawy zła.  Straci wizerunkowo sam Kościół Katolicki, skoro niektórzy jego biskupi dołączyli się do krytyki wyboru daty koncertu. Zwłaszcza, że zarządzanie kryzysowe w Kościele praktycznie nie istnieje i o wiele poważniejsze problemy dotykające tej instytucji są pomijane milczeniem, ale biskupi znajdują jakoś czas, aby wypowiadać się o tak mało istotnych bzdetach. Bo z mojego punktu widzenia – osoby zaangażowanej, a zarazem umiarkowanej w swoich sądach – data wyboru koncertu Madonny jest bzdetem naprawdę niewartym większej uwagi.

Layoutem strona przypomina mi branżowy portal Newsline, z którego gościnności również korzystam. Struktura odnowionej strony dominikanie.pl jest bardzo czytelna i dobrze rozplanowana graficznie, chociaż wydaje się nieco zimna (czernie, szarości plus bordowa czerwień jako dwa główne kolory).

To, co doceniłam najbardziej, to kanał RSS (który już znalazł się na mojej spersonalizowanej stronie startowej w Netvibes), chmurę tagów, multimedia, których na razie jeszcze jest niewiele. Osobiście w dziale multimediów widziałabym archiwum nagrań rekolekcji dla wszystkich klasztorów, nie od dziś wiadomo, że ludzie chcąc wysłuchać swoich ulubionych kaznodziejów, potrafią zwiedzać za nimi cały internet. Byłoby to też użyteczne dla samych braci – nie musieliby w ten sposób zakładać osobnych archiwów na stronach poszczególnych klasztorów dominikańskich (i mieliby więcej miejsca na swoich serwerach).

To, co by się jeszcze przydało, to społeczność internetowa z prawdziwego zdarzenia, integrująca ludzi gromadzących się wokół klasztorów. Dawniej taką funkcję pełniło forum dyskusyjne “dominikanie.pl” założone na Gronie, jednak z chwilą gwałtownego wzrostu popularności naszej-klasy, Grono zamarło i tamto forum też jakoś słabo przędzie. A potencjał ludzki jest, co widać chociażby po dominikańskim profilu założonym w naszej-klasie i aż się prosi o społeczność, skoro zwolennicy są terytorialnie i przestrzennie rozproszeni. Niestety, profile z naszej-klasy są obecnie martwym narzędziem, albo też nikt jeszcze nie wie, jak z nich aktywnie skorzystać, nawet działy marketingu dużych firm. A co dopiero zakony.

Absolutną nowością są blogi. Dominikanie z krajów zachodnich są całkiem niezłymi blogerami, jak na przykład angielscy bracia studenci – blog Godzdogz, dominikańskie zakonnice z Summit w Stanie New Jersey – blog MonialesOP czy poszczególni bracia, jak na przykład Philip Neri Powell OP. Polscy bracia postanowili pójść w ich ślady – blogi zaczęli pisać Janusz Pyda OP, Wojciech Jędrzejewski OP, Mateusz Przanowski OP i Tomasz Nowak OP, a także świecka dominikanka Małgorzata Wałejko OP, znana z łamów dominikańskiego miesięcznika “W Drodze”. Uważam to za bardzo cenną inicjatywę. Blog rzadko jak które narzędzie daje możliwość bezpośredniego kontaktu z internautami i wymiany myśli, która odbywa się nie tylko w komentarzach, ale też mailowo. Bardzo umiejętnie korzysta z niego biskup Zbigniew Kiernikowski. Dobrze, że inni duchowni chcą pójść w jego ślady. Świecki bloger, któremu udzielono głosu na zakonnym portalu, a w dodatku kobieta, to również dobry znak, że w podejściu duchownych do świeckich coś się zmienia na lepsze (i oby tak faktycznie było).