• Jerzy Ciszewski – blog szefa agencji PR, który komentuje bieżące wydarzenia, jak również pisze o tych obszarach PR, które go zawodowo interesują;
• Młody PR – blog wrocławskiego Stowarzyszenia Młody PR, tutaj sporo informacji o kampaniach edukacyjnych jak też przedsięwzięciach związanych z Wrocławiem;
• BlogPR – blog dotyczący PR i pisany przez kilku ekspertów, szkoda, że tak rzadko aktualizowany. Miałby szansę stać się miejscem debaty branżowej, która swego czasu dość mocno kwitła na PRoto, jednak została dość mocno złagodzona;
• PR finansowy – ciekawy blog ekspercki na temat PR finansowego, pisany przez Pawła Tomczuka. Miałam okazję posłuchać Pawła, gdy wypowiadał się na spotkaniach komitetu organizacyjnego jednej z konferencji na UW i wiem, że to ktoś, kto świetnie zna się na tym, co robi, a równocześnie pasjonuje się tym.

(Jeśli ktoś chciałby uzupełnić powyższą listę, to proszę o komentarz z linkiem.)

Sporo ciekawych i pożytecznych inicjatyw jednak zamarło. Swego czasu dość aktywne było grono blogowiczów publikujących w portalu NewsLine.pl – ale tutaj ostatnio regularnie pisze jedynie Wojciech Szymański, który – uwaga – pisze o internecie. Mieliśmy też podobną inicjatywę internetpr.pl, gdzie również po początkowym entuzjazmie szał blogowania szybko minął i teraz bloga prowadzi jedynie sama Fundacja, zamieszczając na nim ogłoszenia o kolejnych przedsięwzięciach. Sama próbowałam współtworzyć bloga na temat teorii PR, ale zniechęcił mnie brak komentarzy z jednej strony (przy równoczesnym braku dostępu do statystyk – nie miałam pojęcia, czy ktoś to czytał, a komentarzy było mało), a z drugiej coraz bardziej chodził mi po głowie pomysł na stworzenie własnego bloga, gdzie będę mogła poruszać się po znacznie szerszym spektrum tematów niż tylko sama teoria.

Miło wspominam też parę blogów od jakiegoś czasu nieczynnych:

• PR20 – niestety od dłuższego czasu nieczynny, a dobrze się go czytało;
• Mistrzowie Pijaru – czyli blog tropiący wpadki PR-owców przy pisaniu informacji prasowych, także od niemal roku nieczynny;
• Blog redakcji PRoto – też już nie działa, a szkoda;
• oraz  – tutaj nie pamiętam adresu -”tajną” inicjatywę pracownika agencji PR, który z dużą ironią opisywał sytuacje ze swojej pracy, to było jakoś w latach 2006 lub 2007 (ktoś z Was może pamięta nazwę?).

Tymczasem mamy w polskim PR wielu świetnych fachowców. Tych, którzy w małym palcu mają obsługę klienta, branżę PR, w działaniach dla której się wyspecjalizowali i wiele ciekawych rzeczy mogą na ten temat napisać/powiedzieć, czy narzędzia PR, które od wielu lat stosują i które przyniosły im rewelacyjne efekty. Aż szkoda, że nie korzystają z blogów jako narzędzia budowania swojego eksperckiego wizerunku wśród klientów, a przy okazji – nie dzielą się wiedzą z innymi… Brakuje też miejsca debaty, dzielenia się doświadczeniami, opiniami przez konkretne osoby, ale w taki sposób, żeby można było do tego sięgać jak do bazy wiedzy. (Do pewnego stopnia służy do tego lista InternetPR, kiedyś także dość aktywne były fora przy PRoto.pl, jednak w którymś momencie redakcja zaczęła bardzo mocno dyscyplinować użytkowników i dyskusja znacznie wyhamowała).  Być może wynika to z ogólnie przyjętego nastawienia, że PR-owiec ma być przezroczysty a nie wyrazisty, ma stać w cieniu swojego klienta/zarządu? A może z tego, że większość PR-owców to kobiety, w dużej mierze niechętne wystąpieniom publicznym?

W każdym razie, zauważywszy, że wytworzyła się luka,  zamierzam nie tylko koncentrować się na wąskich tematach badawczo-pomiarowych, ale również pisać więcej o tym, co dzieje się w samym public relations (czemu towarzyszy zmiana nagłówka bloga).

Czyli z cyklu: ogłoszenia. Dodałam mojego bloga do propozycji blogów do dodania katalogu Blogbox. Nie jest tam łatwo trafić – katalog zawiera blogi na tyle dobre, że uzyskały przynajmniej 50 głosów przewagi “tak” nad “nie”. Jak na razie, mam 6 głosów innych użytkowników za i 1 głosem przeciw. Jeśli ktoś z Was, drodzy Czytelnicy, uważa mój blog za tyle wartościowy, aby można go było zamieścić w tym katalogu – proszę o Wasz głos na “tak”. Aby zagłosować, trzeba mieć konto w serwisie. Bloga można znaleźć tutaj (dodałam go do proponowanych 11.11.2009).

Katalog blogów – Blogbox czy jakikolwiek inny – to zresztą narzędzie, które może być przydatne w Waszych działaniach komunikacyjnych. Dzięki niemu można bowiem łatwo wytypować blogerów piszących na określony temat związany z Waszą działalnością, co jest przydatne, jeśli chce się z nimi budować relacje.  Do Blogfroga, 10przykazan.com czy Blogowiska łatwiej trafić niż do Blogboxa – wystarczy tylko wkleić kod na swojej stronie, więc znajduje się tam więcej stron. Jedyny mankament tylko w tym, że nie wszyscy blogerzy wiedzą o katalogach i nie wszyscy chcą się do nich dodawać…

Podzielę się przykładami:

1. Zaproszenie na wydarzenie specjalne organizowane przez firmę kosmetyczną. Firma zaplanowała specjalny dzień dla blogerów – można było przyjść, skorzystać z porad kosmetyczki i dermatologa, otrzymać materiały dotyczące pielęgnacji skóry. Trafione w dziesiątkę, bo jestem alergiczką. Do tej pory żałuję, że nie wzięłam udziału, ale akurat w to popołudnie przyjechała do Warszawy moja dawno niewidziana przyjaciółka…

2. Zachęta do przetestowania bezpłatnego ogłoszenia na stronie głównej w portalu z drobnymi ogłoszeniami. Pomysł fajny, jeśli tylko ktoś ma akurat coś do sprzedania. Ja niestety nie miałam

3. Zaproszenie na festiwal poświęcony pamięci dziennikarza Tomasza Beksińskiego, który lada moment odbędzie się w Sanoku. Że komuś w ogóle się chciało przegrzebać internet, wyszukać blogi zawierające wzmianki na ten temat i dotrzeć do ich autorów. Pełen szacun, jak mówią nasi handlowcy.

4. Przekazywanie książek do recenzji przez wydawnictwo. Wiem, że Onepress jest ostatnio dość mocno aktywny w nowych mediach i liczę na to, że przykładem zarażą się też inne wydawnictwa, uwzględniając blogerów w swoich działaniach promocyjnych. Zwłaszcza, że blogów czytelniczych jest całe mnóstwo…

A Wy z jakimi działaniami adresowanymi do blogerów się zetknęliście?

Rozprawa doktorska (”Pomiar i ocena efektów działań PR w Polsce”) - jestem na finiszu drugiego, wydaje mi się, że najtrudniejszego rozdziału, “Badania w PR”. Piszę w nim o metodologii badań stosowanej w PR, tym, czy public relations może być uznawane za naukę, a także o powiązaniach naszej metodologii z innymi, pokrewnymi dyscyplinami. Trudne, bo do tej pory w żadnym ze znanych mi źródeł polskich i zagranicznych, nikt takiej analizy nie przeprowadził. Ale za to jaka satysfakcja. W planach na najbliższy tydzień, poza delegacją, ostateczne uzupełnienia i redakcja rozdziału. Spodziewam się go oddać w ostatnim tygodniu kwietnia (i od razu wziąć się za rozdział trzeci).

Kolejne ważne wydarzenie. Projekt, na którym moi koledzy i ja pracowaliśmy przez ostatni rok i kwartał, ujrzał nareszcie światło dzienne. Nasz autorski system monitoringu blogów i forów, NewsPoint UGC, jest już oficjalnie dostępny. Właśnie ogłosiliśmy jego rynkową premierę. Teraz czeka nas okres wytężonej pracy, i nad rynkiem, i nad ulepszeniami i rozwojem samego systemu (w planach mamy jego dalszy rozwój o kolejne typy treści).

A jutro wyruszam na Kongres PR w Rzeszowie. Jak zapowiadają organizatorzy, w tym roku spodziewana jest rekordowa frekwencja…

Na stronach Institute for Public Relations jest już dostępny raport z badania “An Analysis of the Increasing Impact of Social and Other New Media on Public Relations Practice”, przeprowadzonego przez Donalda K. Wrighta i Michelle D. Hinson. To badanie jest przez nich przeprowadzane rokrocznie od czterech lat w Stanach Zjednoczonych, jednak w tym roku instrument badawczy – ze względu na dynamiczne zmiany na rynku mediów – został przez badaczy nieco zmodyfikowany. Najważniejszy wniosek jest w każdym razie taki, że zmienia się postawa amerykańskich specjalistów ds. PR względem blogów i innych nowych mediów. Coraz częściej traktowane są one przez nich jako jeszcze jeden z kanałów do porozumiewania się z otoczeniem organizacji, a także – istotne źródło informacji (chociaż twierdzą, że do tradycyjnych mediów pod niektórymi względami jest im jeszcze daleko).

Najważniejsze wyniki badań:

• 73% respondentów (w porównaniu do 61% z roku ubiegłego) zgadza się, że blogi i inne nowe media zmieniły sposób komunikowania się organizacji.
• 68% badanych czuje, że pojawienie się nowych mediów, w tym blogów, zmieniło sposób, w jaki ich organizacja prowadzi komunikację zewnętrzną (w zeszłym roku było to 59%). 45% badanych twierdzi, że pojawienie się nowych mediów ma też wpływ na komunikację wewnętrzną ich organizacji (w zeszłym roku mówiło to 38% badanych).
• 85% badanych wierzy, że blogi i nowe media są raczej dopełnieniem niż przeciwwagą dla mediów tradycyjnych (75% twierdziło tak rok temu). O konflikcie nowych mediów z mediami mówi 26% badanych (odsetek ten zmalał o 3%).
• Prawie 3/4 badanych (72%) wierzy, że nowe media przyczyniły się do rozwoju public relations. Rok temu twierdziło tak 66% badanych.
• Nowe media wpływają na informacje pojawiające się w mediach tradycyjnych (gazety, czasopisma, radio i telewizja) – tak twierdzi 92% badanych (rok temu 3% mniej) – i odwrotnie, zdaniem 76% badanych (rok temu 4% mniej), media tradycyjne wpływają na zainteresowania blogosfery.
• Większość badanych (88% – 4% więcej niż w ubiegłym roku) zgadza się że blogi i nowe media uczyniły komunikację bardziej spontaniczną, bo zmuszają organizacje do udzielania natychmiastowej podpowiedzi.
• Badani uważają jednak że blogi i nowe media mają duży dystans do nadrobienia wobec mediów tradycyjnych w kategoriach precyzji, wiarygodności, prawdy, etyki itp.

Świat:

• kampania prezydencka Baracka Obamy w nowych mediach – jak widać, bardzo skuteczna;
• nowe specjalistyczne wyszukiwarki internetowe: wyszukiwarki blogów (Twingly czy Addict-o-matic), wyszukiwarka grafiki Tineye, czy wyszukiwarka Deepdyve, przeszukująca głęboki internet i wychwytująca dłuższe ciągi znaków;
• fuzja, która doskonale pokazuje kierunek, w jakim zmierza rynek rozwiązań do pomiaru efektów PR online, a mianowicie integrowanie danych pochodzących z różnych źródeł – firma badawcza TNS przejęła firmę Compete, specjalizującą sie w systemach statystyk internetowych;
• powstanie specjalistycznych serwisów z newsami polecanymi i ocenianymi przez użytkowników (na socialmedian.com skupiony na tematyce Web 2.0) – jest to interesująca i pożyteczna przeciwwaga do serwisów ogólnotematycznych, gdzie najwyższe oceny otrzymują śmieszne filmiki.

Polska:

• próba poszukiwania efektywnego modelu biznesowego dla sieci społecznościowych – powstanie biur sprzedaży serwisów nasza-klasa czy epulse, rozwój sieci reklamowych specjalizujących się w zamieszczaniu reklam na blogach (Blogvertising);
• próby uporządkowania standardów w blogosferze – propozycja Kodeksu Blogera, umowy sponsorskie wpływowych blogów ze sponsorami (np. Mediafun – Agito), edukacja marketerów oraz specjalistów ds. PR tego, jak powinna wyglądać współpraca z blogerami;
• kolejne (po opracowaniach Dominika Batorskiego) próby naukowego opisania polskiej blogosfery – pierwsza praca doktorska poświęcona blogom, autorstwa Janka Zająca;
• pojawienie się polskiej wersji Google News, czyli konkurencji dla naszego serwisu NetSprint News;
• dalsze umacnianie się rynku reklamy internetowej – nakłady na nią wyprzedziły nakłady w dziennikach i w outdoorze, co pokazały badania IAB Polska. Pytanie, czy nakłady będą rosły tak samo dynamicznie – z jednej strony mamy recesję, która sprzyja cięciu wydatków na marketing oraz dokładnemu oglądaniu każdej złotówki, z drugiej strony internet ciągle jest medium tańszym niż telewizja, a staje się coraz bardziej popularny.

Badanie przeprowadzono za pomocą ankiety internetowej wśród dorosłych obywateli Stanów Zjednoczonych, jednak jego wyniki mogą być również ciekawe w naszych lokalnych realiach, gdzie blog staje się coraz częściej stosowanym narzędziem komunikacji korporacyjnej. Dla Amerykanów najbardziej zaufanym źródłem informacji są maile od znajomych (wskazało je 77% badanych), następnie rankingi konsumenckie (60%), wyszukiwarki internetu (50%), ale też konsumenckie bazy danych (48%) i prasa drukowana (46%). Najmniejszym zaufaniem cieszą się blogi – zarówno prywatne (wskazało je zaledwie 18% badanych), jak i firmowe (16% badanych).

Wykres pochodzi stąd.

Jak twierdzi Josh Bernoff, autor notki o raporcie na blogu Groundswell, którzy podzielił się informacją o wynikach badań, wynika to z tego, że ludzie ogólnie nie ufają firmom (wiadomo, prowadzą działalność biznesową). Odsetek ufających blogom jest też większy wśród tych, którzy je regularnie czytają (24% badanych w przypadku blogów firmowych, w przypadku osób, które same blogują, odsetek ufających firmowym blogom rośnie do 39%).  Jego zdaniem nie oznacza to, że firmy powinny zrezygnować z blogowania, ale że nie wszystkie firmy powinny blogować. To narzędzie jest warte zastosowania przez firmy, które mają silne społeczności konsumenckie lub grupy fanów – wówczas blog jest ważnym narzędziem wymiany opinii z konsumentami. Sprawdzi się też w przypadku firm innowacyjnych i tych, których misja zakłada w jakiś sposób pomoc klientom (jak na przykład firma Rubbermaid). W każdym razie nie jest dla wszystkich firm. W czym w zupełności się zgadzam. Tworzenie bloga jako jeszcze jednej wersji press-roomu zwyczajnie mija się z celem i jest zwykłą stratą czasu.

Skróconą, darmową wersję raportu Forrester Research na temat zaufanych źródeł informacji można pobrać po zarejestrowaniu się tutaj.

Aby pobawić się Iterend, należy mieć włączoną akceptację cookies w przeglądarce i podać adres e-mail. Wówczas zostaje się wpuszczonym na stronę główną i można zacząć szperanie. Sama potestowałam na jednym z moich ulubionych haseł, które regularnie monitoruję w internecie. Wypadło całkiem nieźle, pokazując te blogi, które przeglądam w Netvibes lub też otrzymuję o nich powiadomienie z Google Alerts. Ciekawa jest opcja pokazywania większej liczby artykułów z danego bloga czy powiązanych postów. Wyszukiwarka podpowiada też frazy powiązane z danym hasłem oraz kategorie, w jakich występują artykuły zawierające daną frazę. Można sobie zamówić feeda rss z nowymi artykułami wyszukanymi na daną frazę czy też artykuły wyszukane w danej kategorii. Wyniki mogą być sortowane po dacie publikacji, adekwatności oraz długości wpisu.

• Fryzjerzy – znają właściwe osoby, dysponują mądrością, którą zdobywali latami, słuchając swoich klientów. Dzielą się doświadczeniem. Są zazwyczaj wybitnymi ekspertami i jako tacy się wypowiadają, starając się zachować swoją niezależność. Do pewnego stopnia są analitykami lub doradcami. Zwykle mają rację.
• Kowale - znają swój fach, pracują na terenie firm, w których imieniu się wypowiadają. Wpływają na branże i jej opinie dzięki swojej firmowej kuźni. Przykładowo mogą to być projektanci oprogamowania globalnych koncernów IT piszący swoje blogi.
• Mosty – nawiązują kontakty, wpływają na ludzi i pomagają ich zjednoczyć. Mają obsesję na punkcie relacji międzyludzkich. Świetnie sprawdzają się jako rozjemcy. Mogą to być specjaliści PR z danej firmy.
• Okna – działają wewnątrz firmy i piszą zarówno o tym, co dzieje się w samej organizacji, jak też poza nią.
• Znaki drogowe – wskazują ciekawe rzeczy w branży, choć zwykle nie dzielą się swoimi opiniami.
• Puby – stymulują dyskuse, w które wciągają ludzi ze wszystkich sfer danego zagadnienia. Pisane przez nich notki to zaledwie pretekst do wymiany opinii. Ludzie przychodzą na ich blogi nie tylko dla osobowości autora, ale również po to, by się spotkać i porozmawiać z innymi ludźmi.
• Gazety – funkcjonują jak dziennikarze. Raczej przekazują wiadomości niż dzielą się własnymi opiniami. Trzymają się faktów.

Wright stwierdził, że jeden blog może być także mieszanką kilku typów. Co ciekawsze, poprzez wzajemne linkowanie i związany z tym wspólny ruch czytelników, blogi mogą tworzyć wręcz całe miasta blogowe, gdzie “funkcjonuje i urząd pocztowy, do którego ludzie przychodzą po informacje, i ratusz, gdzie podejmowane są ważne decyzje, i inne osobliwości”. Dla każdego znajdzie się zatem miejsce w sieci.